Sunday, September 19, 2021

മൃതി

 മൃതി




വയ്യപ്പപ്പണിക്കരുടെ തറവാട്
പൂച്ചട്ടികളിൽ വിരിഞ്ഞ ഫലിതപൂക്കൾ .
ഉമ്മറത്തെ
ചാരുകസേരയിൽ
യോഗനയനങ്ങളുമായി
ഉറങ്ങുകയെന്നോ
ധ്യാനിക്കുകയെന്നോ
തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത
രണ്ടു കണ്ണുകൾ.
ഒന്നിൽ 
കർപ്പൂരസന്ധ്യ
മറ്റൊന്നിൽ 
കാവാലം കുരുവികൾ .


മണിക്കിണറിനരികിൽ
മരംകോച്ചുന്ന തണുപ്പിലും
ആരോ ഒരാൾ
ഉന്മാദചിത്തയായി
കുളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മരംകൊത്തികൾ 
കുത്തിവരിഞ്ഞ
പാളപ്പടം പൊഴിച്ചിട്ട
കമുകിൻ
കൂട്ടങ്ങളായിരുന്നു
അതിരുകാത്തത്.

അവിടേക്കാണ്;
കവി അയ്യപ്പനും
സ്വാമി അയ്യപ്പനും
പുലയനയ്യപ്പനും
കയറിവന്നത്.


അയ്യപ്പനറിയേണ്ടത്,
ചെമ്പനീർപ്പൂവിന് 
പോറ്റിയെഴുതിയ
കുറിപ്പിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു.
ശരണംവിളിയും മാമലകളും കോർത്തുകെട്ടിയ നിഴൽമാലയുമായാണ്
സ്വാമിയുടെ വരവ്.
സഹോദരനാകെ അസ്വസ്ഥനായിരുന്നു.
തോറ്റുമുറിഞ്ഞവന്റെ
ചുവപ്പായിരുന്നു മുഖത്ത് .

വയ്യപ്പനുചുറ്റും
മൂന്നുപേരും ഇരുന്നു.
ദീക്ഷതടവാതെ,
നയനം മുറിക്കാതെ,
ചോദ്യം കേൾക്കാതെ,
മാലവാങ്ങാതെ,
ഭാവം മാറാതെയങ്ങനെ;
അടർന്നടരാത്ത 
കണ്ണുനീർ തുള്ളിയിൽ,
കർപ്പൂര സന്ധ്യയും
കാവാലം കുരുവികളും
പകർന്നാടിയ വർണ്ണങ്ങൾ .


മഹാഗുരു;
അപ്പോഴേക്കും
കൂട്ടംതെറ്റിയ 
അടയ്ക്കാകുരുവിയെപ്പോലെ
ചകിതചിത്തനായി
ഒറ്റയ്ക്കു 
പറന്നു പോയിരുന്നു.

Saturday, June 26, 2021

കെട്ട്

കെട്ട് 

വില്ക്കാത്ത കവിതകളുടെ കെട്ട് 

നാട്ടുകാരറിഞ്ഞ നഷ്ടം

കൂട്ടുകാരുടെ പരിഹാസം

പത്രസുഹൃത്തുക്കളുടെ ചിരി

കൂട്ടുകാരിയുടെ നോവ്

പെങ്ങളുടെ ചീർപ്പ്

അച്ഛന്റെ പുശ്ചം

അമ്മയുടെ നെടുവീർപ്പ്

കിലോയ്ക്ക് മുന്നെന്ന് ഉറപ്പിച്ച്

ആകെ ഒരു ചിരി

ആക്രികാരനിൽ ആയിരുന്നു

മുപ്പതുരൂപയുമായി വന്നു കയറിയ എനിക്ക്

കവിതമുഴുവൻ വിറ്റുപോയ ഒരുവന്റെ

ആനന്ദകണ്ണീർ .....

Wednesday, July 24, 2019


മഷി 




ഓർമ്മമഷി പേനകൾ തോറും
തീരാമഴവില്ല്.
ഓളങ്ങൾ ഇമവെട്ടുന്നൊരു
ചോക്കിൻ വട്ടത്ത്.
കിന്നാരം ചൊല്ലി അലഞ്ഞൊരു
സ്‌കൂളിൻ മുറ്റത്ത് .
പയ്യാരം പാടി ഇരുന്നൊരു
ബെഞ്ചിൻ അറ്റത്ത്.
ഇണപിരിയാ കിളികൾ പറന്നൊരു
കലോത്സവ തീരത്ത്.
ഓർമകളിൽ മധുരം നിറയും
ക്ലാസ്സിൻ ഓരത്ത്.
ജീവിതവഴി വെട്ടിവരച്ചൊരു -
വീഥി പിരിഞ്ഞവർ നാം.
ഒരുവട്ടം കാണാം കൂടാം
ഇടനെഞ്ചിൻവക്കത്ത് . 

Friday, April 5, 2019

ലൈറ്റർ
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി


നാലുവരിപ്പാതയുടെ
അരികുചേർന്ന്
ഉരുളുകയാണ് 

ബുള്ളറ്റിന്റെ വീലുകൾ.
കനവിലെ
കിതപ്പിൽ
അവളൊന്നിച്ചുള്ള
ടിക്ടോക്.
എനിക്ക് മുന്നിൽ
ആകാശത്തായ്
രാത്രിയാത്രയിൽ
പുകഞെരിഞ്ഞ

ജറ്റുവിമാനം.



പോക്കുവഴിനീളെ
ദാഹങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുകയും
ഉമിനീർച്ചാലുകൾ
ഒന്നിച്ചൊഴുകുകയും
കണ്ണുകൾതോറും
നാവിൻതുമ്പാൽ വാലിട്ടെഴുതുകയും
നെഞ്ചിലെ മിഴികളിൽ
ഭൂമിവരക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു..
കുതറിപ്പിടഞ്ഞോടിയ
തുമ്പിനറ്റംപറ്റി
പടർന്നൊഴുകുകകൂടി..


പിന്നെയും
കുതികുതിച്ചൊരുയാത്ര

പുലർച്ചെയെത്തണം.
പൂതിപുതപ്പിച്ച്
നൃത്തംവെക്കണം.
കലപിലകൂട്ടി
പഴികൾ തീർക്കണം.

എത്തിയപ്പോഴേക്കും.,
മാനത്ത്
തിരിഞ്ഞു പറക്കുന്ന
പുകഞ്ഞജെറ്റ്.
കരിഞ്ഞമാറിന്റെ ചൂര്
വെന്തുവിടർന്ന കാലുകൾ.

ചുംബിക്കാനാഗ്രഹിച്ച
കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ ചുണ്ടുകൾ.
അരികിലായ്
ഹൃദയം നിലച്ച

ഒരിളം നീല ലൈറ്റർ.
പൂർവ്വകാമുകന്റെ
സ്നേഹസമ്മാനം.

തുടിച്ചുനീട്ടാനും

അടക്കിപിടിക്കാനും
ചവർക്കുമ്പോൾ
തുപ്പാനും
ആവുന്നയൊന്നാണ്
പ്രണയമെന്ന്
അവനോടാരാവും
ഒന്നു പറയുക.

Monday, September 28, 2015

'ലോറി പുരാണം'

കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""'

കുതിച്ചു പായുന്ന
ടിപ്പറിനെ നോക്കി
നിങ്ങൾ തന്തക്ക് വിളിച്ചത്
എന്റെ അച്ഛനെയായിരുന്നു.
വേദനയെ
വേഗതകൊണ്ട്
കുറച്ചാൽ മാത്രം
കിട്ടുന്നൊരു
സൂത്രവാക്യമായിരുന്നു
ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം.

പേസ്റ്റും കൊതുകുതിരിയും
വീട്ടുസാമാനങ്ങളും
പട്ടികനിരത്തിയ
ഇരുന്നൂറ് പേജിന്റെ
നോട്ടുബുക്കുകളായിരുന്നു
അച്ഛന്റെ
കണക്കു പുസ്തകം.
പലതരം മഷികളിൽ
ജീവിതത്തിന്റെ
വാർഷികപുസ്തകങ്ങൾ.

കടുത്ത വിശ്വാസിയായിരുന്നു
സ്റ്റിയറിങ്ങിന്റെ വളയത്തിൽ
നമസ്കരിക്കുകയും
എന്തോ പിറുപിറുത്ത്
വീണ്ടും തൊടുന്നതും
എപ്പോഴും കാണാമായിരുന്നു.
കത്തിച്ചുവെച്ച
സൈക്കിൾബർത്തിയുടെ
ചെറിയ ചുരുളുകൾ
നിവരുമ്പോഴേക്കും
വറീതിക്കായുടെ
മകന്റെ പേരിലുള്ള
'മാശാ അള്ളാഹ്'
കമ്പിത്താവളം
കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.

നിറയെ വെട്ടുകല്ലുമായി
തിരിക്കുന്ന
മൂന്നാമത്തെ
ട്രിപ്പിനായിരുന്നു
തെറിമുഴുവനെന്ന്
അമ്മയോട്
പറയാറുമുണ്ടായിരുന്നു.
തിരക്കോട് തിരക്കാവുമത്രേ
അപ്പോഴേക്കും റോഡിൽ.
വണ്ടിയിൽ കയറുന്ന
ദിവസങ്ങളിൽ
അശ്രദ്ധയോടെ
റോഡിൽക്കൂടി
സ്കൂളിലേക്ക്
പോകുന്നവരെകാണിച്ച്
ചിലപ്പോഴൊക്കെ
ശകാരിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരുദിവസം
ഉച്ചയാവും മുമ്പ്
കോളേജിൽ പതിവില്ലാതെ
മാമ്മന്റെ ജീപ്പു വന്നു
പിന്നെയൊന്നും
പറയാനാവില്ലെനിക്ക്.

വറീതിക്കാന്റെ മകൻ
അന്ന്
കൂട്ടികൊണ്ടുവന്നതാണ്
ഈ
റേഷൻ
പീടികയിൽ.
അച്ഛനെഴുതാറുള്ളതുപോലെ
ഇരുന്നൂറു പേജിന്റെ
മൂന്നു
വലിയ
ബുക്കുകളുണ്ടിവിടെ.,
പലതരം
മഷികളും!!

ഇപ്പോൾ ഞാനിതെല്ലാം
പഠിച്ചിരിക്കുന്നു.

വീട്ടിലേക്ക്
പോകുന്നവഴിക്ക്
കുതിച്ചു പായുന്ന
ടിപ്പറുകൾ കാണുമ്പോൾ
എനിക്ക്
തെറിയൊന്നും വരാറില്ല
ഒരിററ് കണ്ണുനീർ പൊടിയും
അത്രമാത്രം.

Monday, December 8, 2014

' ള്‍ '
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
*************
അച്ചുപ്രസ്സിന്‍റെ മഷി പുരണ്ട
വേസ്റ്റുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നാണ്
എനിക്കൊരു 'ള്‍ കളഞ്ഞു കിട്ടിയത്
പുസ്തകസഞ്ചിയിലെ പറഞ്ഞു തയ്‌പ്പിച്ച
പോക്കറ്റിലാണ് ഞാന്‍ അവന് ഇടം നല്‍കിയതും.
തുറന്നു വെച്ച പുസ്തകത്തില്‍
പലയിടങ്ങളിലായി ചിതറിക്കിടന്ന
കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു'ള്‍'കള്‍
കാണുമ്പോള്‍ ഉള്ളൊന്നു പിടയും
പിന്നെ കയ്യിലുള്ള വലിയ
'ള്‍' നെ വെള്ളയില്‍ ചേര്‍ത്തു വെച്ച്
ഓമനിച്ചഭിമാനിച്ച
എത്രെയെത്ര ദിവസങ്ങള്‍.

ഉറക്കത്തിലെപ്പോഴോ
വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അക്ഷരമടിക്കുന്ന
പ്രസ്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറി,
അടിച്ചടുക്കിയ നോട്ടീസുകളിലൊന്നെടുത്ത്
'ള്‍' കള്‍ മാത്രം
വിരലുകള്‍ കൊണ്ട്തഴുകി,
മഷി പടര്‍ത്തി പുരട്ടുന്നത്
അതിലുമേറെ ദിവസങ്ങളില്‍
സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുമുണ്ട് ഞാന്‍.
പ്രസ്സുകാരന്‍റെ മകളെ സ്നേഹിക്കാന്‍
ഇതൊരു കാരണമായോ
എന്നെനിക്കറിയില്ല,
പക്ഷേ ., അവള്‍ അന്നെനിക്കുതന്ന
ഉപയോഗിച്ചുപേക്ഷിച്ച 'ര' യെന്ന അക്ഷരം ,
ഒടുവില്‍:
പ്രണയം പറിച്ചെടുത്തവള്‍
കൊണ്ടുപോവുമ്പോഴും
ഞാനടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

വളരുന്നതിനിടയിലാണ്
അച്ചുകൂടം വീണതും!
തിരക്കൊഴിഞ്ഞതുമൊക്കെ.
കമ്പ്യൂട്ടറിനെതിരേയുള്ള
സമരദിവസങ്ങളിലെ
അവധിക്കാലത്താണ്
ടൈപ്പ് പഠിക്കാനായ് ചേര്‍ന്നത്‌.
അന്നൊരു ദിവസം
മലയാളം റൈറ്ററില്‍ ചേര്‍ത്തു വെച്ച
വെള്ളക്കടലാസുനിറച്ച്
'ള്‍' കള്‍ മാത്രം അടിച്ചതിന്
പറഞ്ഞു കേട്ട ശകാരം
പള്ളിക്കൂടം തുറക്കുംവരേയും
മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു

മനസ്സിന്‍റെ ഭിത്തിയില്‍
ആദ്യമായി കൊണ്ടുപോറിയ
ചില്ല്'ള്‍ ' ആയിരുന്നു.,
അതവ'ള്‍' മാത്രമായിരുന്നു.

ആക്രി കൊടുക്കാന്‍ വെച്ചിട്ടുപോയ
വീട്ടിലെ പഴയ ഇരുമ്പുപാത്രത്തില്‍ നിന്നാണ്
അരികു ചളുങ്ങിയ ഒരു 'ക' കിട്ടിയത് .
ഒടുവിലങ്ങനെ .,
ശേഖരത്തിലെ അച്ചക്ഷരങ്ങള്‍ മൂന്നായി !

ജീവിതം മുഴുവന്‍ നോട്ടീസടിപ്പിച്ചു
കുഴഞ്ഞ അച്ചനാണൊരിക്കല്‍ പറഞ്ഞത്
മൂന്നും '36 ' പോയിന്റാണെന്ന്;
ഞാനത് കാലമുറയ്ക്ക് ചേര്‍ത്തു വെച്ചു;

'ള്‍ ' 'ര ' 'ക'
പിന്നെ മനസ്സിന്‍റെ മഷി പുരട്ടി ഒന്നടിച്ചു പറഞ്ഞു;

' കരള്‍ '
അന്നെന്‍റെ രണ്ടു കണ്ണും നിറഞ്ഞു പോയി.
പിന്നീടൊരിക്കല്‍ .,
'കരളും' ഹൃദയവും ' സംസ്കൃതമാണെന്ന്
പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച സാറിനോട്
എനിക്കെന്തോ വെറുപ്പായിരുന്നു.

Saturday, November 15, 2014

കോമ്ബ്ലികേറ്റട്‌
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി

***********
അവള് ഇന്നും വന്നിരുന്നു
മക്കളുമുണ്ടായിരുന്നു
രണ്ടും ആണ്‍കുട്ടികള്.
ഒരു വാക്കിനും ആശ്വസിപ്പിക്കാനൊ,
ഒരു നോട്ടത്തിനും തണലാവാനൊ,
ഒരു ചുംബനത്തിനും മധുരമേകാനൊ;
കഴിയുംവിധമായിരുന്നില്ല,
അവര് മുന്ന് പേരും.
പേരുകേട്ടുത്തുടങ്ങുന്ന
യുവകവിയുടെ ഭാര്യ;
മുന്ന് വര്ഷ കാലത്തേ പ്രണയം,
മുന്ന് വര്ഷത്തെ ജീവിതം.

സ്ത്രീയും സിനിമയും;
രതിയും കവിതയും,
ഇണപിരിഞ്ഞു നിവര്ന്നു
വീണ്ടും പിരിയുന്ന
ഡ്രില്ലര് മെഷീന്പോലെ
അവന്റെ തലച്ചോറില്
വലിയ ചുരുളന് തുളകള് വീഴ്ത്തിയിട്ടുള്ളത്
എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
തിരിച്ചരിഞ്ഞന്നുമുതല്,
സഹായമായി നിന്നുട്ടുള്ളതല്ലാതെ
ഉപദേശമൊന്നും നല്കിയിട്ടില്ല,
അവനതൊട്ടു ദഹിക്കുകയുമില്ല.

ഇന്നവള് വന്നത്
എഴുന്ന്ന്നുരു രൂപക്കായിരുന്നു;
ഞാനാവട്ടെ മുവായിരം രൂപ
ഭാര്യോടു കടം വാങ്ങിയതും.
ആയിരം രൂപ നല്കുമ്പോള്
കണ്മുനകൊണ്ട്
അവളൊരു തുറിച്ച നോട്ടം നോക്കി,
അതില് പൂര്ണ നഗ്നനായിരുന്നു ഞാന്.
പോവും മുനു്പ്,
കവിയെ കാണാരുണ്ടോ
എന്നാ ചോദ്യത്തിന്
പുസ്തകതതാളിലും,
ഓണ്‍ലൈനിലും
കവിത നിറച്ച ആ മുഷിഞ്ഞച്ചുണ്ടുകള്
ചുംബിക്കാന് മറന്ന രാത്രികളും,
ചിലവ് നോക്കാതെ തോല്പിച്ച പകലുകളും
ഓര്ക്കാറണ്ടെന്നാണ് പറഞ്ഞത്.
തിരിഞ്ഞിരങ്ങുമ്പോള്;
അവനോടൊത്ത്‌
ജീവിക്കാന് പാടില്ലായിരുന്നുവെന്ന
വലിയ നിരാശാബോധം
നിറഞ്ഞിരുന്നു,
പിന്നീടുള്ള
കണ്ടുമുട്ടലുകളില് ,
പറയുന്നതൊക്കെ
കേട്ടിരിക്കുന്ന
രണ്ടു ചെവികള് മാത്രമാണ്
അവള് ആഗ്രഹിച്ചതെന്നും
തോന്നിപോയിട്ടുണ്ട്,

ഇവിടെയിന്ന്,
വാര്ഷികപതിപ്പിലെ
വരികളിലുടെ
എത്ര ഉജ്ജലമായാണ്
അവള് ജീവിതം പറഞ്ഞത്,
കവിയെ സ്മരിച്ചത്‌;
പിന്നെയൊന്നും,
ഓര്ക്കാനൊ
വായിക്കാനോ;
ആയില്ലെനിക്ക്.

Saturday, August 2, 2014

കാഞ്ചീപുരം
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
**************
പട്ടുനൂലിനാല് പുടവകള് തീറ്കുന്ന
കൊച്ചുകാഞ്ചീപുരത്തയീ സുന്ദരി
ചിത്രമിഴികളില് എകാന്തതാരമായ്
ചിമ്മിവിങ്ങി വിടരുന്ന വിണ്‍മുഖം.

ഓര് മമവെച്ചൊരു നാള് മുതല്ക്കിവള്
പുടവ തുന്നുന്നു കുഞ്ഞുകരങ്ങളാല്
കണ്ണെഴുതില്ല! എന്നിട്ടുംമോമലാള്
നെഞ്ചിലാഴത്തിലാഴ്ത്തിടും നോട്ടങ്ങള് .

പട്ടുനൂലിന് തറികള് പിടയുമ്പോള്
ഒട്ടുവേഗമീ നൂല്മഴ തുള്ളുമ്പോള്
എണ്ണചിത്ര ശലഭങ്ങള് പോലെയീ
പൊന്നുതട്ടങ്ങള് സ്വപ്നം പടരുത്തുവാന് .

പട്ടുചേലകള് തുന്നുമീ പെണ്‍കൊടി
കൊച്ചുകുടിലിലെ പട്ടിണിക്കത്താണി
നൊമ്പരങ്ങളില് തൂവും നീരുതുള്ളിപോല്
പെയ്തോഴിയില്ല ഈ മിഴി മേഘങ്ങള്.

ഇല്ല,വന്നില്ല! പൂവമ്പനൊന്നുമേ
മോഹരാഗതതിന് പൂട്ടുതുരക്കുവാന്
'കോടി'കിട്ടുന്ന കനവിലെ നാളുകള്
കരുതിടുന്നവയൊക്കയും ശൂന്യമായി.

പെണ്ണിവള് നാണ തിങ്കള് തുടിപ്പുമായി
പഴയ ചേലയില് വിങ്ങും മിടിപ്പുമായി
കൈകള് താഴുന്നു പിന്നെയും നൂറ്റുന്നു
ജീവതന്ത്രികള് പട്ടിണിമാറ്റുവാന്.

മന്ത്രകോടികള് ഞൊരിയുമീ പെണ്ണുങ്ങള്
തുശ്ച്ച ജീവിത കഥയറിയാത്തവര്
ചേലക്കെട്ടുമായ് ശകടം കുതിക്കയായ്
അരികുടഞ്ഞൊരീ കൈകള്ക്ക് നാണയം.

കണ്ണിലുരുമീ സ്നേഹാര്ദ ചുംബനം
കണ്ടുനില്ക്കയോ കഥകള് പറഞ്ഞിടും
വര് ണ്ണ നൂലുകള് ചേരുക്കുവതെങ്കിലും
ജന്മനൂലിന്റെ ഇഴപൊട്ടി അവശയായി.

തുംമ്പുലഞ്ഞൊരാ നീളന് മുടികല്ക്ക്
വെട്ടുതുണികളില് തീര് ക്കുന്ന ബന്ധനം
കണ്ണ്പൊത്തും നിറങ്ങളില്ലാതോരീ
അല്പജീവിതം മേയുന്നു തറികളില്.

നീലവാനിന്റെ കാണാക്കയങ്ങളില്
ഒറ്റപട്ടമായ് ഒരു നേര് ത്ത നാരുമായ്
തെന്നലിന് തിരതള്ളലില് കൊഞ്ചലായ്
മൊഞ്ചുമൂക്കുത്തീ കല്ലുകള് കൂട്ടമായി.

ഇന്നിവരുക്ക് തൊടാനില്ല കുംങ്കുമം
ഇന്നിവരുക്കായ് അണിയാനില്ലോരുവള
ഇന്നിവരുക്കിന്ന് നെയ്തെടുത്തില്ലൊന്നും
ഇല്ലിവരുക്കായി കസവു പൂഞ്ചേലകള്.

പെയ്ത് തോരാത്ത മാരിക്ക് 'സങ്കടം'
ഒന്നലറിയടിക്കുവാന് 'കാറ്റിനും'
ഇത്രമേല് നഷ്ടശുന്യമീ ജീവിതം
മരുത്യജന്മം 'ഹോ' കവിതയില് സുന്ദരം.

Monday, June 23, 2014

ധ്യാനം
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
**************
പുകച്ചുരുളുകള് ജപിച്ച രാത്രിയില്
പലതവണ ശപിച്ച നിന്നിലെ
വെളുത്തച്ചുരുളിനെ
വലിച്ചു സിരകളില്
തിളക്കമേറ്റുമ്പോള് ;
അടുത്തുവന്നു നീ
പറഞ്ഞതൊക്കയും
ഇടിച്ചുരുകുന്നു
വീണ്ടും
മിഴിച്ചു പൊന്തുന്നു.
തുടുത്ത ചുണ്ടിന്റെ
വരണ്ടകോണില്  ഞാന്,
തീവ്ര ചുംബന നനവു ചേരുക്കുന്നു;
കയ്യിലെഴുതിയ വെള്ളവരകളില്
കണ്ണുനീര് മൊത്തി നോവ്‌ പാടുന്നു,
അരികില് അന്ന് നീ
അരികു പറ്റിയെന്
ഹൃദയ സിരകളില്
പ്രണയമേകുന്നു .
കനവ്‌ പുളയുന്ന രാത്രിവഴികളില്
നിന്റെ നെഞ്ചിലെന് രസന ചേരുക്കുന്നു;
നിന്റെ കണ്ണിണകോണിലെന്
ഗീഥികള്
കുഞ്ഞു താരങ്ങള്
ചേരുത്ത് വെക്കുന്നു;
നഗര ഉന്മാദ പൂമരങ്ങളില്
മഞ്ഞ നിറമുള്ള
കൊഞ്ചലാണ് നീ.
ഇവിടെ ഇന്നെന്റെ
മദന ചിത്തത്തില്
പുലരി കുന്ജാവിന്
മധുരമാണ് നീ;
ഇടിച്ചു പെയ്യുന്ന
നശിച്ച രാത്രിയില്
സുരത കളഭത്തെ
തുടച്ചടുക്കട്ടെ .

Friday, March 21, 2014

പണി
എസ്തപ്പാൻ
കൊടുത്തോളും !

*********
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി.

ആദ്യത്തെ വെട്ടില് തന്നെ
കൈപ്പത്തി അറ്റ് തുങ്ങിയിരുന്നു
പിന്നെയും കലി  അടങ്ങാഞിട്ടാവണം
വലതുകാലിലും പുറത്തും വെട്ടിയത് .
സത്യത്തില്;
ഞാൻ നിരപരാധിയായിരുന്നു,
നിങ്ങൾക്ക്;
ആളുമാറിയെന്ന്
അലറിവിളിച്ച്‌ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
ആര് കേള്ക്കാൻ!!
ആശുപത്രികിടക്കയിൽ
ഓപ്പറേഷനും മറ്റുമായി
മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം
വീട്ടുകാരി പറഞ്ഞിട്ടാണ്
കാര്യം അറിയുന്നത്!
ഇതിനോടകം
ഏഴുപേരെ ആളുമാറി വെട്ടിയ
എസ്തപ്പാനാണത്രേ വെട്ടിയത്!!
എറണാകുളത്ത്കാരനായ
എസ്താപ്പാനെ കണ്ടിട്ടുകൂടിയില്ലായിരുന്നു.

സ്റ്റീലും അസ്ഥിയും ചേർത്ത് തുന്നിയ
കയ്യിലായിരുന്നു വേദനയത്രയും
അതൊരു മുഴുത്ത പഞ്ഞികെട്ടുമായിരുന്നു.
ആളുമാറി വെട്ടിയെന്നത്
പത്രത്തില് വലിയ പുകിലായെങ്കിലും
ഈ വേദനകിടക്കയില്
വെട്ടേറ്റത്തിന്റെ
കാരണം പരതുകയായിരുന്നു
ഞാനപ്പോള്;
ആ നശിച്ച ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സില്
പെണ്‍കുട്ടികളുടെ മൂത്രപുരയില്
ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയെന്ന്
ഹെഡ് മാഷോട്;
ചങ്കുപൊട്ടി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞ
റസിയയുടെ ശാപമാവണം "വെട്ട്",
പശൂനെ വാങ്ങാൻ
ബ്ലേഡിന് തലവെച്ച്
അച്ഛൻ വാങ്ങിയ
പതിനായിരം റുപ്പികയുംകൊണ്ട്
നാട് വിട്ടതിനാവണം "വെട്ട്",
ആ തെറിച്ച ദിവസം;
ചകിരിതല്ലി കൈകുഴഞ്ഞ എന്റെ അമ്മയുടെ
കരണത്തടിച്ച തിനാവണം "വെട്ട് ",
വർക്ക് ഷോപ്പില്
പല ഒപ്പിക്കലും ചെയ്ത്
കാശ് വാങ്ങി ,
നാട്ടുകാരെ പറ്റിച്ചതിനാവണം ഈ "വെട്ട് ".
രാവും പകലും
കാര്യങ്ങള് പലത് പരതുകയായിരുന്നു
ഞാനവിടെ.

ഒടുവില്;
ഡിസ്ചാർജ് ചീട്ടു തന്ന്
നേഴ്സ് പോവുമ്പോഴും
എനിക്കും അവൾക്കും
സന്തോഷമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.
ഓണത്തിനും, ഞായറാഴ്ചയും
ജോലിക്ക് പോയിരുന്ന
ഒന്നുമറിയാത്ത
പൊട്ടചെറുക്കനടങ്ങുന്ന
ഒരു കൊച്ചു കുടുംബത്തിന്റെ
ജീവിതമായിരുന്നു ഞാന്.
വളരെ ചെറുപ്പത്തിലെ
ദൂര മേറെതാണ്ടിയതാണ്,
ഇന്നിപ്പോള് ആദ്യമായാണ്
ഈ പുതിയ വഴിയില്;
നാളെ പോകുവാനിടമില്ലാതതവന്
ഇന്നത്തെ
വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര നിറക്കുന്ന വേദന
വാക്കുകൾക്ക് അതീതമാണ്.
സന്ദര്ശകരുടെയോ,
കൂട്ടിരിപ്പുകാരുടെയോ
ആഡംബരമില്ലതെ
രണ്ട് ചെറിയ ബിഗ്‌ഷോപ്പറില്
കുത്തി നിറക്കുകയായിരുന്നു
ആശുപത്രി ജീവിതം;

ഏന്തി വലിഞ്ഞ്
മുളങ്കുന്നത്ത്കാവ്‌
മെഡിക്കല്കോളേജിന്റെ
ഓട്ടോറിക്ഷാ വരാന്തയില്
ബസുകാത്ത് നില്ക്കുമ്പോള്
വെറുതെ തോന്നിയതാവണം
ഒന്ന് മുറുക്കാൻ!
തൊട്ടടുത്തുള്ള കടയില്കയറി
ഒരു 69 പറഞ്ഞു,
എട്ടുരൂപയുടെ കൂട്ടിന്
ഇരുപതുരൂപ ചോദിച്ച
ആ പയ്യന്റെ മുഖത്ത്
വലിയ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു;
ഞാനത് വാങ്ങി
വായിലിട്ട് നുണയുമ്പോള്
എന്റെ ഉള്ളിലും ചിരിയായിരുന്നു;
എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു
ഇതിനൊക്കെ പണി
എസ്തപ്പാൻ കൊടുത്തോളുമെന്ന്.
ഇതിനൊക്കെ പണി
എസ്തപ്പാൻ കൊടുത്തോളുമെന്ന്.!!

     

Friday, February 14, 2014

റാങ്ക് ലിസ്റ്റ്
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
*************
ബബിളുകള് കറുപിച്ച് തുടങ്ങും മുൻപ്
ഞാൻ എഴുതിയ
എഴുത്ത്പരിക്ഷകളില്  ഒന്നായിരുന്നു
എന്നെ വില്ലേജ് മാൻ ആക്കിയത് .
അതും മുപ്പതിയെട്ടിന്റെ കടുത്ത വേനലില്.
ശകാരങ്ങളുടെയും,
അവഗണനയുടെയും,
പല തൊഴിലുകളില്;
എർപെട്ടതിന്റെയുമൊക്കെ,
നനവുമായാണ്
ഞാനങ്ങ്  കണ്ണൂരിലെ
എരഞ്ഞോളി വില്ലേജ് ആപ്പിസിന്റെ
പടികള് ചവിട്ടുന്നത്.
സര്ക്കാരിന്റെ മുദ്രതീറുത്ത
ട്രെഷറി ചീട്ടുവഴി
എന്റെ ആദ്യ ശമ്പളം
ഉള്ളം കയ്യില് ചേർത്ത് പിടിച്ചപോഴുള്ള
ചെറു ചൂടുതട്ടിയിട്ടാവണം
എന്റെ രണ്ടു കണ്ണും നിറഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
പ്രതീക്ഷ  മാത്രം വഴിവരച്ച
പോയ കാലത്തേ
തഴപ്പാപ്പുറത്തെ പഠനവും,
സ്വപ്നവും,
ഇതാ ഇവിടെ സഫലമായിരിക്കുന്നു.
തെല്ല് അഭിമാനവും
അതിനൊത്ത് അഹങ്കാരവും
ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ എന്നില്
ക്രെമികരിക്കപെടുകയയിരുന്നു.
വില്ലേജു അഫീസരായുള്ള സ്ഥാനകയറ്റം
അത് കൂടുതല് ശക്തമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

നഷ്ട പെട്ടതെല്ലാം
വീണ്ടെടുക്കാൻ
വെട്ടിപിടിക്കാൻ
നക്ഷത്ര മത്സ്യത്തിന്റെപോലെ
കൈകള് ഏറെയുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.
കണക്ക് കൂട്ടലുകള്  പിഴച്ചവന്
ലഭിച്ച മുന്നറിയിപ്പോക്കെ
അവഗണിക്കാനാണ്
അപ്പോള് തോന്നിയത്.
ഇന്നലെ ;
ചുവന്ന പൊടിപറ്റിയ
കൈകളുമായി
നെഞ്ച് പൊട്ടിയമർന്ന് നിന്നപോഴുള്ള,
എന്റെ തകറുന്ന മുഖചിത്രമായിരുന്നു
ഇന്നത്തെ പത്രങ്ങളില്
അച്ചടിച്ച്‌ വന്നത്.
സത്യത്തില് അത് ഞാൻ അല്ലായിരുന്നു.
അഭിനവ ശെരികളുടെ
അങ്കികളോട് തൊറ്റുപൊയവനാണ് ഞാൻ!
നാട്ടുകാര് പറയുംപോലെ
നക്കാപീച്ചാ കാശിനു വേണ്ടി
എന്തും ചെയ്യുന്നവൻ.

തെറ്റുകളില് മുഖം നഷ്ട്ടപെട്ടവന്റെ
പൊറുക്കാത്ത
മുറിവിലെ
പറക്കാത്ത
ഈച്ചകളെ
നിങ്ങള് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
ഇന്നിപോള് ;
തൊഴിലിടത്ത് നിന്നും
ആട്ടിപായിക്കപ്പെട്ട നിമിഷം
ഒരു കുറ്റവാളിയുടെ
മനോവേദനയോടെ
എന്റെ ആത്മരോദനങ്ങളുടെ അലമുറകളില്
വേദന ഭക്ഷിച്ച്
കഴിയുകയാണ് ഞാൻ.

ഇവിടെയീ;
വിജിലൻസ് കോടതിയുടെ
മുഷുപ്പിക്കുന്ന വരാന്തയില്
ആരോപണങ്ങളുടെ
മുള്ളുകള് എടുക്കാനായി
കാത്തിരിക്കുമ്പോള്
നെഞ്ചിലെ കാളുന്ന നോവുകളില്
നിറഞ്ഞ് കണ്ടത്;
ബബിളുകള് കറുപ്പിചായാലും
എല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞ
ഒരു പുന:പരിക്ഷയില്
 ഒരിക്കല് കൂടി;
ആ പഴയ സൈക്കിള്
ചവിട്ടിപൊകുന്ന
എന്നെ മാത്രമായിരുന്നു
അത് മാത്രമേ,
എനിക്ക് കാണാൻ ആവുമായിരുന്നുള്ളൂ .      

Wednesday, February 5, 2014

"ലൈക്ക് "
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
************
ആള്കൂട്ടത്തിന്റെ തള്ളവിരലുകളും,
അഭിപ്രായങ്ങളുടെ സ്തുതികളുമാണ്
ഞാനെന്ന വലിയബിംബം.
ആദ്യമൊരു ചലച്ചിത്രതാരത്തിന്റെ
നിതംബത്തോടടുത്ത് നിന്ന്
ഞാന് പതിച്ച ഇരുത്തം വന്ന
കളര് ചിത്രത്തിന് ലഭിച്ച;
ഏഴുലൈക്കുകളില് തുടങ്ങുന്നതാണ്
എന്റെ പ്രൊഫൈല് ജീവിതം!
പിന്നീടെപ്പോഴോ;ഉപദേശങ്ങളാണ്
ലൈക്കുകളുടെ ആധാരം
എന്ന തിരിച്ചറിവില്നിന്നാണ്
'നെരുധയുടെ 'നിരോധു പോലുള്ള
വാക്കുകള് നിരത്തി
സ്വയം ലൈക്കുകളെ ഭോഗിച്ചുതുടങ്ങിയത്.
ഉടുപ്പിടാത്ത ഒരു പുരുഷകവിയുടെ
മുഖചിത്രം കണ്ടിട്ടായിരുന്നു
എന്റെ ആദ്യ ലൈക്ക്.
1197 ലൈക്കുകളുമായി ആ ചിത്രം
ഇന്നും ഉത്തേജകത്തില്പ്പെടാതെ
നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.
ആവിശ്യമുള്ളപോഴും;
അല്ലാത്തപോഴും,
അവളെയും,
കൂട്ടുകാരനേയും,
കുഞ്ഞ് ലൈക്കുകള്കൊണ്ട്
പ്രചോദിപ്പിക്കുമ്പോഴും;
കമന്റ്റുകള് തന്നെയായിരുന്നു
എന്റെ ലക്‌ഷ്യം!
പിന്നെയും ലൈക്കുവാങ്ങാന് ,
സഹതാപംതീരുക്കാന്
'ഒ'നെഗറ്റീവ് രക്തംക്കൊണ്ടൊരു കളി.
കിഡ്നിപോയ അമ്മാവന്റെ
അവശചിത്രം
കമന്റുകളുടെ പൂമരമാണ് തീരുത്തത്.
അതിനിടയില്;
അയലുപ്പക്കത്തെ ചേച്ചീടെ
പാട്ടുപിടിച്ച്
ലൈക്കുകള് സ്വപ്നംകണ്ട്
പതിച്ചപ്പോള്:പൊതുജനം
ഷെയറുകള് തീർത്തു ഗോളംവരച്ചു.

ഞാന് തുമ്മിയാല് ലൈക്കുന്ന ചേച്ചിക്ക്
കൂട്ടുകൂടാന് അപേക്ഷ കൊടുത്തപ്പോള്,
വികാരത്തോടെ പറഞ്ഞത്
"ഓടെ" കവിതക്കൊരു
ലൈക്ക്മാത്രം മതിയെന്ന്.

ലൈക്കുകള് തീർത്തുചിത്രകാരിയാവാന്
കമന്റുകള് കൊണ്ടൊരു കവിയാകാന്
പുകഴ്ത്തി പുതച്ച് പൊന്നാട നേടാന്
സകലയിടവും പരതിനടക്കുന്ന
ഞാന് എന്ന വിരുതന്റെ
മനസുമുഴുവനും
ഇടിച്ചു പെയ്യുന്ന ലൈക്കും
ഉരുള്പൊട്ടിപ്പരക്കുന്ന കമന്റുകളും
മാത്രമാണ്.
ഗുഡ് മോണിങ്ങാല് പ്രളയംതീരുത്തു
ഗുഡ് ഈവനിഗാല് പ്രപഞ്ചം പൊഴിച്ച്
എന്നിലെ എന്നെ,
കച്ചവടത്തിന് ഇരുതുകയായിരുന്നു.

ഞാന് നിന്റെ ഫോട്ടോയില് ലൈക്കുമ്പോള്
നീ എന്റെ കവിതകള് ലൈക്കണം
ഞാനൊരു കമന്റൊന്നു കാച്ചിയാല്
നീ എന്റെ കവിളൊന്ന് മുത്തണം.
 

Monday, January 27, 2014

രുചി
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി
----------------
പൊരിച്ച കോഴിയുടെ
തുടുത്ത ഭാഗം
കടിച്ചു തിന്നുമ്പോള്
രസന തന്ത്രികള് ത്രെസിചിട്ടാവണം
നാവുകള് കൊതിച്ചു പറഞ്ഞത് ;
അജിനോമോട്ടോയുടെ ജനിതക രഹസ്യമല്ല !
നേരം പോക്കുകളില്
വറുത്തു കൊറിച്ച
കപ്പലണ്ടികുരുക്കള് പോലും
മൊരിച്ചെടുക്കാൻ
കിതച്ച് നില്കുമ്പോള്
മനസിലേക്ക്
ഇരച്ചു വന്നത്
ഒന്നും ഓർക്കാതെ
ഇരമ്പിയാർതതത്;
ചോറുരുട്ടിതട്ടിയ
പോയ കാലത്തെ,
വാത്സല്യത്തിന്റെ ഉരുളകളാണ്.
ഇന്നിപ്പോള്;
നിരത്ത്‌വക്കിലെ
എരിഞ്ഞു മൂക്കുന്ന
ഇറച്ചി തുണ്ടുകളാണ് ശമനം.
രുചിഭേദങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ചതാരാണ് ?
ആരുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്;
തീവ്ര രുചിയുടെ,
പ്രപഞ്ചം തീർത്ത്
നവീന നാവിനെ നാം ഉന്മാദത്താല്;
ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചത്.

Tuesday, December 31, 2013

വേസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി 
കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് 
സ്ക്കുളില് നിന്ന് ഇന്ത്യ വീട്ടില് വന്നത് ;
ചെവികള് മറച്ച് ഒരു തുണികെട്ടിയിരിക്കുന്നു,
കാലില് പൊട്ടിയ പാദരക്ഷ!
നെഞ്ചിലെ അഴമുറിവില് നിന്ന്
ഗ്യാസും ഡീസലും ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു,
പുറത്തു കുത്തിയ കോമ്പസ് ചാപ്പയില് 
എരിഞ്ഞ 2ജി.
കൈയുംകൈപ്പത്തിയും പൊള്ളിഅടരുന്നിരുന്നു.
നെറ്റിയില് കുറിയുംകൂവലും.
കണ്ണുകളില് മാനഭംഗം
നാവില് പൂരത്തെറി
ചുണ്ടില് വിവാഹിതയുടെ അരഞ്ഞാണം
നിക്കറില് ന്യൂ ജനറേഷന് സിനിമകള്
മുഖത്തേക്ക് നോക്കാന് തന്നെ
എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു;
കണ്ണടച്ചാണ്‌ ഞാന് നെഞ്ചോടു ചേരുത്തത്,
രാഷ്ട്രീയ പുഴുക്കള് തിന്നു തൂറിയ
പഴയ റൊട്ടികളായിരുന്നു അപ്പപാത്രത്തില് ,
കഴുത്തില് ചൈനീസ് മാലകള്;
പുക്കിള് ചുഴികള് മൂന്നെണ്ണം പത്തിന്;
നാണംകെട്ട നാഭി,
തുടകളില് ചാട്ടപാടുകള് ;
ചിന്തയറ്റ പ്രതീക്ഷ തൂങ്ങിയ
തൊലിതെറ്റിയ സവാള പോലെ
നിരാശയില് ഞെട്ടറ്റ അവന്റെ പാദങ്ങള്,
അവനെ;
എന്ത്പറഞ്ഞുഞാന് ആശ്വസിപ്പിക്കും?
ഈ കണ്ണ്നീര് നാളെ പ്രളയമാകുമെന്ന്പറഞ്ഞോ !! 
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി

Wednesday, November 13, 2013

ധനുഷ്കോടിയിലേ  സീത .

പുണ്യ പാപങ്ങള് മനസില് നിറച്ച്
മറ്റൊരു ജീവിത യാത്ര ധനുഷ്കോടിയിലേക്ക്‌ ;
മനുഷ്യ വിയറുപ്പും  പരലുപ്പും കലരുന്ന നീറ്റലിന്റെ
നിത്യ സ്മാരകങ്ങള്
പോട് വന്ന പല്ലുകളെ പോലെ 
അവിടിവിടെ കൊമ്പ് ഉയരത്തി നില്പുണ്ട് .
കൊതുകത്തോടെ ശംഖുകളില് നോക്കി നില്ക്കുംബോഴേക്കും ;
വന്നടിഞ്ഞിരുന്നു ,
ശിരസ്സും സ്തനങ്ങളുംമില്ലാതെ ;
ഞാന് തേടി നടന്ന,
എന്റെ  ജനകപുത്രി സീത.
മുറിഞ്ഞ ഉടലില് നിന്നും
മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെ പാല് ചാലുകീറി പരക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മുലകള്  ശുര് പ്പനഘയ്ക്കും ;
ശിരസ്സ്  രാമനും നല്കിയത്രേ. !!
സത്യത്തില് ,
രാമായണത്തിന്റെ അവസാന താളുകളില്
പറയാതെപോയ ആത്മസങ്കടത്തിന്റെ ചേലകളാണ്
ധനുഷ് കൊടിയിലെ പത ചുരത്തുന്ന
നീല കടലില്  ഉരഞ്ഞ്  ഉരച്ചത് .
ഞാന് അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി,
അമ്മേ  ; ഭൂമിപുത്രി . !!  
എന്തിനീ വേദന സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു ?
അപ്പോഴേക്കും  നനുത്ത പടിഞ്ഞാരന് കാറ്റിനൊപ്പം
ഭാവതീവ്രമായ വാക്കുകള്
മൂക്കും മുലയും നഷ്ടപെട്ട് ,
സങ്കട കടലില് വീണുരുകിയ
ഒരു പെണ്ണിന്റെ നൊമ്പരങ്ങള്
കണ്ടില്ലന്ന്‌  നടിക്കുവതെങ്ങനെ;
അവളത്  മാറോടു  ചേര് ത്തു വെച്ചപ്പോള് ,
എന്റെ നെഞ്ചില്
ജന്മ പുണ്യത്തിന്റെ  മന്ത്രങ്ങളാണ്  മുഴങ്ങിയത് .
നിനക്കറിയുമോ ,
മുറിവേറ്റ പെണ്ണിന്റെ നിസഹായമായ പകയെ ?
നീയറിയുമോ ,
അവളില് ആളുന്ന എഴുകടലുകളിലും അണയാത്ത  അഗ്നിനാളത്തെ ?
അമ്മേ ; ഞങ്ങള് മനുഷ്യരോട് പൊറുക്കണം.
രാമായണം ടെലിവിഷനിലല്ലാതെ
ഞങ്ങള് കണ്ടിട്ടില്ല ! മനസിലാക്കിയിട്ടില്ല !!
ഭാഷാപിതാവ് നാരായം കൊത്തി
മഹത്ത്വപെടുത്തിയ കിളിപ്പാട്ടിലും
ജീവിതകഥ പാടിയെങ്കിലും,
രാമദേവന്റെ  കിരിടധാരണത്തില്
മതിമറന്ന
ഞങ്ങള് പാപികള്
ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ടും കാണാതെ;
കേട്ടിട്ടും കേള്ക്കാതെ ,
കരുക്കിടകകഞ്ഞിയും കുടിച്ച്
കുടുംബം പോറ്റാന്  ജോലിക്ക് പോകുകയായിരുന്നു.

സായംസന്ധ്യയുടെ  വിണ്‍ചുവപ്പ്
തിരകളില്  ആടിയുലഞ്ഞ്
മണ്‍തരികള്  പറ്റിയണഞ്ഞ
ആ  കൈകള്ക്ക്
ദിവ്യത പകര് ന്നുണ്ടായിരുന്നു അപ്പോള്.
കടലലകള് വലിയ മുഴക്കത്തോടെ
ചീറിച്ചിതരുന്നുമുണ്ട്.
അവസാനരംഗം കാണുവാനുള്ള
നെഞ്ചുരപ്പ്  എനിക്കില്ലായിരുന്നു.
ധനുഷ് കോടിയിലേ;
ചുറ്റും പോടുള്ള കൊമ്പിന് കൂട്ടങ്ങളില് തട്ടിയെന്നോണം
ഭീകരമാംവിധം അന്ധകാരം നിറയുന്നു .
പേടിച്ചരണ്ടന്റെ  കാലുകള് പിന്നിലെ കൂരിരുട്ടിലേക്ക് ;
ശീല്കാരങ്ങളെ  ഭയന്ന്  വീണ്ടും പുറകോട്ടേക്ക് ...
അധ്യായങ്ങള്  മലര് ന്ന്മാറി;
തളരും വരെ
അലറി തിരഞ്ഞ്
അണച്ചും കിതച്ചും
ഞാന് ഓടികയരിയത്,
സീതാസ്വയംവരവേദിയില്
അവിടെ എല്ലാവരും എത്തിച്ചേരുന്നിട്ടുണ്ട് .
മംഗളഗാനവും കേള്ക്കാം.
ഹാവു ; സമാധാനമായി .
പുണ്യപാപങ്ങള്തീരുത്തു
മോക്ഷം നേടാന്
രാമായണത്തിന്റെ അറ്റം കാണാന്
ഇനി ധനുഷ്കോടിയിലേക്കില്ല . 

കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി .

Wednesday, November 6, 2013

ഡയ് വോഴ്സ്

ഏഴു വർഷത്തെ 
നീണ്ട പ്രണയത്തിനോടുവിലാണ്‌
ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി വെച്ചത്..
പ്രണയ സാഫല്യമെന്നു മറ്റുള്ളവർ
പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ   മൈലാഞ്ചി വരച്ച
ഇടതു കൈകൊണ്ട്  നാണിച്ചു
ചിരി അമർത്തുകയായിരുന്നു.
വിജയകാമുകനായ ഞാനും കരുതിയിരുന്നു
എത്ര ഭാഗ്യവാനെന്ന്.
ഇവിടെയി തിരക്കേറിയ
'തമ്പാനൂർ ' ബസ്‌ സ്റ്റേഷൻനിലെ
ഒഴിഞ്ഞ കോണിൽ പൊട്ടിയ
ഫൈബെർ കസേരയിലിരുന്ന്
ചോളപൊരിതിന്നുബോൾ
ചിന്തയാകെ എന്നിലെ
മരണമില്ലാത്ത
പ്രണയത്തെകുറിച്ചായിരുന്നു.
ഇന്നിപ്പോൾ അവിചാരിതമായി
മനസ്സിൽ തോന്നിയ
മധുരാനുഭുതിക്കും പേര് ഇതുതന്നെ.
ഇതെന്താണിങ്ങനെയെന്ന അകുലതയിലും
ഉത്തരംകിട്ടാത്ത സങ്കടമായിരുന്നു ഉള്ളിൽ.
സത്യത്തിൽ;
ഞാൻ രണ്ടു കുട്ടികളുടെ പിതാവല്ലേ;
പ്രണയിച്ചു്  വിവാഹം കഴിച്ച
സ്നേഹനിധിയായ ഭാര്യയില്ലേ?
പിന്നെയും എന്തിനാണ്
എന്തിനു വേണ്ടിയാണ്,
പ്രണയത്തിന് ;
കണ്ണും മൂക്കും മാത്രമല്ല
ഭാര്യയും മക്കളുംയില്ലതന്നെ.
അങ്ങ് ദുരെ വിവാഹിതയുടെ നുണകുഴി
മറ്റ് ആരെയും കാട്ടാതെ
എന്നെ നോക്കി തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 
കണ്ണുകളിൽ ഞൊറിയുന്ന
സാഗര മടക്കുകളിൽ
ഞാൻ ഉയർന്ന് പൊന്തി ചിതറുന്നുമുണ്ട്.
അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒഴിവാക്കിയാലും
മരണംവരെ ഓർമപ്പ്‌ടുതിയേക്കാം.
സാഹചര്യമാണ് വഞ്ചകനെന്നു
ഒരുനൂറുവട്ടം പറഞ്ഞൊഴിയാം.
എന്നാലും; എങ്കിലും,
കുറ്റപ്പെടുതുന്നവരും
തെറ്റുകാണുന്നവരും  ഉണ്ടാകാം.
മനസു വായിക്കുന്ന യന്ത്രം കണ്ടുപിടിക്കുംവരെ
ആര്ക്കും ആരോപണം നിലനിർതുകയുമാവാം.
മനസുകളിൽ നടക്കുന്ന
വിവാഹമോചനങ്ങൾക്ക്
രേഖകൾ ആവിശ്യമില്ലല്ലോ;
തെളിവും.
കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി.

Sunday, November 3, 2013

സൂചി രോഗം


അഴിച്ചിട്ട 
മുടിയിഴകള് 
കോതി വിടരുത്തുന്ന 
അവളുടെ തിരക്ക് .

അഴകളവ് 
കൃത്യം പറഞ്ഞ 
അവളുടെ 
ചുരിദാറി ന്ടെ 
വെടിപ്പ് .

തുറിച്ച 
മുലകളുമായി  
നടന്നു വരുന്ന 
അവളുടെ 
കിതപ്പ് .

മുട്ടിയുരുമിയ 
തിരക്കുപിടിച്ച 
ഒരു ട്രെയിന് 
യാത്രയിലാണ്
പിതൃവാത്സല്യത്തോടെ
ഞാന് അവളുടെ
ശരിരതോട്
ചേര്ന്നു നിന്നത് ;
ആരുമറിയാതെ  
കഴുത്തിലെ 
കുഞ്ഞന് രോമങ്ങല്ക് 
 നേരെ
ചെരുതായൊന്നൂതി 
ചിതറി പിടഞ്ഞു 
അവളൊന്നു നോക്കി 
പിന്നെ 
എപ്പോഴത്തെയും പോലെ 
മുട്ടുസൂചികൊണ്ടാവണം 
ഒരു ചറിയ കുത്തിവെപ്പ് ;
അത്ര  മാത്രം ;
ഇനി പള്ളി പെരുന്നാളിന് ...

കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി

Thursday, October 31, 2013

കാസറ്കോട്  എംബസി


സൗദിയിലേക്ക് 
വിവാഹശേഷമുള്ള 
എന്റെ ആദ്യ യാത്രയാണ്‌ .
പച്ച പാതിരാക്ക്‌ 
എഴുന്നേറ്റ് 
കുളിച്ച് 
"സുബഹു് "  നമസ്കാരത്തിന് ശേഷം 
അരിപത്തിരിം ചാളകറിം
കഴിച്ചിട്ട്  
ഒടുവില്
'ബാഗ്‌ ' എടുത്ത് മുറ്റത് വെച്ചപോഴേക്കും ;
അതുവരെ നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞ് 
ഓരോ കൂട്ടം ചെയ്തു നടന്നിരുന്ന 
എന്റെ "വേങ്ങരക്കാരി" ബീവി
പൊട്ടിപോയി .
ഞാനിത് ഏഴുതുംപോഴേക്കും
കവിളും മൂക്കും 
കരഞ്ഞു കരഞ്ഞ് 
ചോന്നിട്ടുണ്ടാകും .
 ജീവിതത്തില്  ആഗ്രഹിച്ചത് ഒന്നേയുള്ളൂ 
ജമാലിനെപ്പോലെ
കടമില്ലാത്ത ഒരു കച്ചവടക്കാരനാവണം !!
നിയമമാണ് ഇന്നിപ്പോള് 
കടുത്ത പരീക്ഷണം
അതിജീവിക്കാനായി
പറഞ്ഞു കേട്ട്  ; ദമാമിലേക്ക് 
അവിടെ ഒരു കൂട്ടം മലയാളികളുടെ 
'കാസറ്കോട്‌ എംബസിയില് '
രക്ഷയില്ലാതെ വന്നപ്പോള് 
കടക്കാരനായൊരു  മടക്കയാത്ര ; 
അത് മാത്രമായിരുന്നു മുന്നില് .
കയറിയപ്പോഴാണോ 
അതോ; ഇപ്പോഴാണോ
എന്നെനിക്കറിയില്ല 
ചിന്ത കൊണ്ട്  ,
പുളഞ്ഞുച്ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു സ്വയം .
നാട്ടില് വൈകാതെ 
പണിയോരെണ്ണം 
പരതണം .
രണ്ടു ദിവസം കഴിയുമ്പോള് 
ബീവിയുടെ കവിളും മൂക്കും 
കാരണമില്ലാതെ 'ചോക്കും '.
ഏതായാലും 
ജമാലിനെപ്പോലെ 
കടമില്ലാത്ത 
കച്ചവടക്കാരനാകണം .


കൈലാസ്  തോട്ടപ്പള്ളി .

Thursday, October 24, 2013

അത്താഴ  മാധ്യമം


ഇരകളുടെ ഞെരുക്കം 
നിയമബോധതിന്റെ നീതി മാരഗം 
പകുത്തെടുത്ത പങ്കിന്റെ സുക്ഷിപ്പ് 
ഉത്തരം മുട്ടുമ്പോള്
അത്തര്  മുക്കിയ 
കൊടിപ്പടം .
വാക്കില് 
കുറുനാകൊളിപിച്ച
പാടവ  ചെറുക്കന് .
പല ദിക്കിലിരുന്നു പലമട്ട് 
ഉരക്കുവൊരു .
ഇത്; മഴു പതിച്ചിടം .
മുറിവില് തൂവലാല് ഇക്കിളി .
മയക്കു കുത്തില്ലാതെ 
ശസ്ത്രക്രിയ .
ശീത  കൂട്ടില്
കനത്തിലിട്ട മിനുസ പൊടിയുമായി 
അസ്വസ്ഥ മാകുന്ന ഹൃദയം .
ഒടുവില് ;
സമയ സെക്കന്റിനായി
ഓരമപെടുത്തല്; നെടുവീര്  പ്പ് .
കരഞ്ഞു തീരാത്ത 
നാവുകള് അറുത്തിട്ടൊരു 
നന്ദി .
നമ്മിലെ നമ്മളെ 
ചൂണ്ടയിടുന്ന 
കരവിരുതിന്റെ 
പുതിയ അക്ഷകോണ്‍ .
സുനാമിയില് ,
ഭൂകമ്പത്തില് ,
നടുക്കത്തില് ,
ലാളനയില് .
അമ്പരപ്പുവിഴുങ്ങിയ!
ശവപെട്ടികള്  നല്കുന്ന 
ജിലേബികളില് 
നാം എന്തിനാണ് 
മധുരം തിരഞ്ഞു 
പോട് തീറുകുന്നത് .

കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി .


Friday, October 18, 2013

ഇല


ഒരിക്കൽ
ചുവന്ന ചീരയിലകൾ
തുന്നി ചേർത്ത്  വലയൊരുക്കിയ 
"ചെട്ടിയാൻ "
നടുക്കിരുന്നൊരു  വെട്ടിലിന്റെ
കരളുതിന്നുകയായിരുന്നു .
മരണ വേഗത്തോടെ
അവനൊന്നു പിടഞ്ഞപോൾ
വലയിലെ മൂന്നു കണ്ണികൾ പൊട്ടി
അത്ര മാത്രം .

മറ്റ്ഒരിക്കൽ

നിറയെ പൂവുള്ള
ചെമ്പരത്തിയുടെ
ഇരുണ്ട പച്ചയിലകളെ
ഇലചുരുട്ടി പുഴുക്കൾ
തെറുത്തു കൂട്ടി  വികൃതമാക്കിയത്
മുട്ടയിടാനായിരുന്നു .

പിന്നീടൊരിക്കൽ

മൾബറിയുടെ
നനുത്ത ഇലകളിൽ
പുഴുക്കളെ വെച്ചത്
മനുഷ്യൻ ആയിരുന്നു .

"പുഴു തൂറുമ്പോൾ 
 പുടവതീർക്കാൻ ."

കൈലാസ് തോട്ടപ്പള്ളി