Thursday, April 26, 2012

രണ്ടു മാതാക്കള്‍   




കണ്ണനാം ഉണ്ണിക്ക് 
രണ്ടുണ്ട് മാതാക്കള്‍ 
കായാമ്പൂ വര്‍ണന്റെ 
കരളു കവര്‍ന്നവര്‍ .


കാര്‍മേഘം വന്ന്‌
പൊതിഞ്ഞൊരു ജീവനെ 
കാറ്റു തൊടാതെ 
കാത്ത യശോദയും .



പേറൊഴിഞ്ഞെങ്ങിലും 
പ്രാണനെ കാണാത്ത 
പ്രാര്‍ത്ഥനാപുണ്യമാം
ദേവകി രക്നവും .


രണ്ടുണ്ട് മാതാക്കള്‍ 
രണ്ടും നോവുന്നവര്‍ 
വേദന കുമ്പിളില്‍ 
സ്നേഹം നിറച്ചവര്‍ .


രണ്ടു ഹൃദയങ്ങള്‍ 
രണ്ടും വൃണിതമാം   
മകനെ പിരിയുന്ന 
വേദന  തിന്നവര്‍ .


വെള്ള പെരിയാര്‍ 


കേരളം .

കൂട്ട നിലവിളി 
ഇടിമുഴക്കത്തോടെ 
ജല പ്രളയം .
അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന 
ദുഃഖം പോലെ 
വഴിതിരയാതെ 
ഒഴുകി പരക്കുന്ന
ജല സാഗരം .
നനഞ്ഞ  പൂച്ചകളെ പോലെ 
വിറച്ചും മരവിച്ചും 
മിണ്ടിയും മിണ്ടാതെയും 
കുറെയേറെ ജലജീവികള്‍ .

തമിഴ്‌നാട്‌ .  

കൊടും വരള്‍ച്ച 
വിണ്ടു കീറിയ 
കൃഷിയിടങ്ങള്‍ 
ദാഹം വെന്തു പോയ 
ഒരായിരം തൊണ്ടകള്‍  .
ഒഴുക്ക് പരതുന്ന 
ടര്‍ബൈനുകള്‍ 
ഒടുവില്‍ പൊളിഞോഴുകിയ 
നീര് തേടി 
പുറപ്പെടുന്ന 
വരണ്ടു കീറിയ യൗവനം .

നവ ദില്ലി   . 


കൂട്ട  പ്രാര്‍ഥന 
അനുശോചനം 
സഹായ ലോട്ടറി 
വിദേശ യാചന 
സന്ദേശങ്ങള്‍ ., 
തീര്‍ത്ത പിരിമുറുക്കം 
നിശ്ചല ദ്രിശ്യങ്ങളില്‍ 
വേദന നിറക്കുന്ന
പത്ര താളുകള്‍ 
ഒടുവില്‍  
കയറ്റി അയക്കുന്ന 
സങ്കട കമ്മിഷന്‍ .
 

Saturday, April 21, 2012

മത്താപ്പ് 


ചിതറി പൊട്ടുന്ന  
കടലാസു പടക്കങ്ങള്‍  
തരിക്കുന്ന തീ തുള്ളിയെ 
ഊതിയടുപ്പിക്കുന്നു .
രണ്ടു ചക്കത്തിരികളാണ്
കമ്പിത്തിരി കത്തിച്ചത്  .


തമ്പുരാട്ടി കുട്ടിക്ക് .,
കണിയൊരുക്കി കൊട്ടി 
ഉറക്കം നിന്നവര്‍ .
തമ്പ്രാന് .,
മത്താപ്പ്  കത്തിച്ച്
കൈ പൊള്ളിയവര്‍ .

രാസ ശാലയിലെ
മൂലകമുത്തുകള്‍ 
വര്‍ണവെറി തീര്‍കുമ്പോള്‍
വെടി വഴിപാട്‌ വീട്ടി 
പുണ്യം നിറച്ചവര്‍ .

റൌക്ക ഊരി എറിഞ്ഞ്
മുലക്കരം കൊടുത്ത 
കറുത്ത 
കരിമരുന്നു പോലൊരു 
പെണ്ണിന്റെ 
പുരികവും പീലിയും
കരിമഷി നിറഞ്ഞ്‌ 
വിങ്ങി വിറക്കുന്നുണ്ട് .,

അവള്കിഷ്ട്ടം 
ആകാശത്ത്  
കുട വിരിയിക്കുന്ന 
പൊട്ടാസുകാരന്റെ 
ഹൃദയമാണ് .,
അവന്റെ 
യാതനകളാണ്.

Thursday, March 15, 2012

രാത്രി വണ്ടി 


സൗമ്യമാം  നിന്നോര്‍മ  പിടയുന്നു 
ഉള്ളില്‍ തറയുന്ന  മുള്ളുപോല്‍ നീറുന്നു
വഴിയില്‍  ദൃക് സാക്ഷിയാം  കരിംങ്കല്ലോ കരയുന്നു 
ദുഃഖ ചക്രങ്ങളില്‍  രാത്രി വണ്ടി നൊന്തിഴയുന്നു.


കണ്ണുപൊത്തും  കാഴ്ച  കരള്‍ കണ്ണേ മറക്കുക 
മകളെ പരതുന്ന കൈകളെ  ചേര്‍ക്കുക 
നിശ്ചയ താംബൂല  തിരക്കിലാണാവീട് 
ഇപ്പോള്‍ വരും സൗമ്യ ഒടുവിലേ വണ്ടിയില്‍ .


സ്വപ്നങ്ങള്‍  കത്തി ഇടിയുമി വീഥിയില്‍ 
മനുജ മസ്തകം തള്ളി മടുതൊരി രജനിയില്‍ 
മിഴിനീര്‍  അടങ്ങാത്തയി ജീവിത നൗകയില്‍
ഒരു പൊട്ടു കുതാത്തൊരു പെണ്ണായിരുന്നവള്‍ .

തല്ലി ചതച്ച  തക്കാളി പോല്‍  ചൊടികളും 
ഭോഗാര്‍ത്തിയില്‍ മരവിച്ചൊരു നാഭിയും 
അരുതെയെന്നാര്‍ത്തു കരയുന്ന കണ്കളും 
വിഷബീജം ചിതറി തരിച്ചുപോം തുടകളും.


തീവണ്ടി  ജന്നലിന്‍ ഓരതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
മോഹങ്ങള്‍ മന്ത്രമായി കനവില്‍ പൊഴിയുമ്പോള്‍ 
ഒടുവിലാവണ്ടിയില്‍ ഞാന്‍ തനിച്ചാകുമ്പോള്‍ 
പുരുഷ വികലബോധത്തിന്‍ കാരവിരുതില്പിടയുമ്പോള്‍ .


ഇവനൊക്കെ എത്രയോ ഇരവില്‍ തനിച്ചാവും 
വെറും പെണ്ണിനെ പാവയായി കാണും നരാധമാര്‍ 
ഇവനും കുരുത്തതൊരു ഹവ്വതന്‍ ഉദരത്തില്‍ 
അവിടയും പഴുതിടും കാഴ്ചകുട്ടും പാഴ്ഭ്രണങ്ങള്‍ .


ശലഭം പറക്കുന്ന പുല്‍കൊടിത്തുമ്പുകള്‍
അവളേ കരുതി ഇരിപ്പാണ് മുറ്റത്ത്‌
ചെറുചൂടുവെള്ളം നിറയുന്ന പാത്രവും
കാത്തങ്ങിരിപ്പാണ് എത്രയോ നേരമായി .


ഇവിടയി വേദന തടവില്‍ എരിയുമ്പോള്‍
നൊമ്പര കള്ളിമുള്‍ ചെടിനുള്ളി നോവുമ്പോള്‍
കാത്തിരിക്കുന്നോരെന്‍ അമ്മയെ ഓര്‍കുമ്പോള്‍
കണ്ണില്‍ കലശ കുടം പൊട്ടിയുടയുമ്പോള്‍ .


ഇവിടേയ്ക്ക് നോക്കുമോ മഹിതരെ നിങ്ങള്‍ തന്‍ 
മിഴിയില്‍ പെടാതുള്ള വാഴ്വിന്‍അറിവുകള്‍ 
കേണു കരഞ്ഞാലും  തിരക്കില്‍ അലിയുന്ന 
ജീവിത വൃത്തത്തില്‍ പച്ചനോട്ടിനായി അലയുവോര്‍ .


കരയല്ലേ പെങ്ങളെ കാവ്യം പകരുന്ന 
ജലബിന്ദു വരികളില്‍ ഏഴുതുമീ  വേദന 
ഹൃദയത്തിന്‍ നാലറ അലറി ഞാന്‍ പാടുന്ന 
കഥ കേട്ട് കവിതയും കരയുന്നു മൂകമായി .




 

Sunday, October 23, 2011

ആദ്യം  ചേര്‍ത്ത  കവിതകള്‍ മുതല്‍ വായിക്കുമല്ലോ..... 
തിരുത്തലുകള്‍ വേണ്ടതാണ് പുതിയവ ... കാരണം  നമ്മുടേ ലിപിയുടെ  തനതു  രൂപത്തില്‍ ആക്കുന്നതിനു  
കുറച്ചു സമയം വേണ്ടതുണ്ട്   ...........

Saturday, June 4, 2011

ആണോരുതന്‍ 







    
കപ്പല് മാവിന്റെ തണലില്‍ ആയിരുന്നു 
ആശു പത്രിയില്‍ കൊണ്ട് പോകവേ 
'റംല  പെറ്റത് '
നിറയെ ഇലവിരിച്ച കാശു മാവുകള്‍ 
നാണം മറച്ചപ്പോള്‍
വേദനയിലും അവള്‍ വിളിച്ചു പോയി 
'യ അല്ലഹ് '
കരിയില പിടഞ്ഞ പതര്‍ച്ചയില്‍ 
ചതഞ്ഞ തക്കാളി ചിന്തിനിടയില്‍ 
ചെറു കണ്ണാലെ മാക്കൂട്ടങ്ങളെ 
മാറി മാറി നോക്കുകായിരുന്നു 
ആ കുഞ്ഞന്‍ ആള്‍ രൂപം 
കുഞ്ഞി ഇത്താതമാര്‍ 
മൊജോത്ത പരിങ്ങാ പഴങ്ങള്‍ 
ചീമ്പി ചീരിയ കര കരപ്പില്‍ 
വള തട്ടിച്ചു ഒപ്പന മുട്ടുകയായിരുന്നു 
റംല പടര്‍പ്പു തള്ളിവിടര്‍ത്തി
കൂട്ടിരുന്ന വന്‍പത്തി കണ്ണില്‍ പോകാത്ത 
കരടു പരതുക യയിരുന്നപ്പോള്‍ 
കശുവണ്ടി പോലേ
ആരകമൊത്ത 
പരിങ്കി പഴം പോലൊരു
ആണോരുതന്‍ 
ചന്ദന കുട പള്ളിയില്‍ പോയി 
കുടം കേട്ടെടോന്‍
ഉസ്കൂളില് വെള്ള തല പാവും 
പച്ചാ കുപ്പായവും ഇട്ടു 
ഗഫ്ഫു മുട്റെണ്ടോന്‍
നാലാളെ കുട്ടി വിളിച്ചു മൈദാ പശ തട്ടി 
ചെമ്പിലാക്കി അടു ബിരിയാണി തീര്‍ത്തു 
മാര്‍കം കുടെണ്ടോന്‍ 
ഇടയ അത്താഴത്തിനു 
അരി പത്തിരിം കാല കറിം കുട്ടി 
നെഞ്ചില്‍ തട്ടി നോമ്പിരക്കെണ്ടോന്‍
അറബി ചോല്ലി  ഉസ്താദിനെ
അമ്പരപ്പികെണ്ടോന്‍ 
ടിപ്പു സുല്‍ത്താന്റെ കഥ കേട്ട് 
വീറുറ്റ മാപ്പിള പട്ടു മുലെണ്ടോന്‍
ഇത്തരി പോന്ന കുഞ്ഞി ഇതാതമാരുടായ്
മാനവും പൊന്നും കത്ത് കൊടുക്കെണ്ടോന്‍ 
തഴപ്പയുടെ തലപ്പത്ത്‌
തല ചീര്‍ത്ത തങ്ക കുടം പോലേ 
'ഞമ്മടെ ആണോരുതന്‍ '
തകര്‍ന്ന ചിന്തയുടേ 
ചലിക്കുന്ന ചിത്രമായി
അധികാര സ്തംബങ്ങളുടെ 
കണ്ണ് തുറപ്പാനായി
'യ രേബ്ബെ '
നമുക്ക് കൊതിച്ചു കിട്ടിയ 
ആണ്നോരുതന്‍
അറിയാതെ തണല്‍ വിരിച്ച
കപ്പല് മക്കുട്ടങ്ങളെ 
ശപിക്കുകയായിരുന്നു
റംല അപ്പോള്‍ ......





 

Tuesday, February 9, 2010

നാലാം പൂവ് ....




നീലമിഴി പൂവിതളെ .
നീര്‍മണി മുത്തുകളെ. 
ഓര്‍മ്മകള്‍ വിരിയുമ്പോള്‍ 
ഓരങ്ങള്‍ തളരുമ്പോള്‍ 
തീരങ്ങള്‍ തേടുന്നുവോ 
താരങ്ങള്‍ കരയുന്നുവോ .


ഈ വഴി ചോട്ടിലെ പിച്ചക പൂക്കളെ
ഇറയത്ത് നമ്മള്‍ പറിച്ചു നട്ടു.
ഇടറുമി ഇടവഴി ചരുവിലായി അന്നുനാം
ഇണ പിരിയാകിളിയായി പറന്നു .
ഇരവിലീ പ്രണയത്തിന്‍ ജാലകവാതിലില്‍-
ഇടനെഞ്ചു പൊട്ടി തളര്‍ന്നു വീണു  .


പുതു മഴനീരില്‍  കുളിച്ചു നീ  നിനവിന്‍റെ-
നീലാംബരങ്ങള്‍ അടക്കി വെച്ചു.
വിരിയുമോ നീയെന്‍റെ പൊയ്കയില്‍
പൂമണം തുവുന്ന  ആമ്പലായി ഒന്നുകുടി .
ഇലവീഴും ഇറനായി നീ പറന്നെങ്കിലും
വെള്ളിമെഘങ്ങളായി കാണ്മു നിന്നെ  .